Kerst-(ik)mis(je) nog steeds

Daar zijn die dagen weer. Nog steeds ga ik ze met een dubbel gevoel tegemoet. Aan de ene kant bieden ze me de geborgenheid naar welke ik verlang, daar ik deze dagen doorbrengen kan met de mensen die me een warm hart toedragen. Maar ik kan niet ontkennen dat deze periode ook een droefheid met zich meebrengt.

Schermafbeelding 2017-12-24 om 12.34.28.png

Een jaar geleden schreef ik een blog. Nu ik hem teruglees, lijkt er niet veel veranderd. Wat had ik dit jaar zo graag gevonden, maar het zat er nog niet voor me in. Gehoopt dat door zwaar mijn nek en hart uit te steken, de weg naar mijn onbekende familie zichtbaar korter zou worden, baan ik me vandaag nog steeds een weg door menig archieven en stambomen.

En ookal viel het geluk me nog niet te beurt, weet ik dat het zelf nog niet vinden geen schaduw werpen mag op hetgeen ons dit jaar wel allemaal gelukt is. Want dit jaar brachten we meer dan 140 familieleden bij elkaar: DNA-machtes tussen halfbroers- en zussen, maar ook tussen kinderen en biologische ouders zorgden ervoor dat stoelen aan kersttafels niet langer leeg hoeven te zijn.

Zo zal mijn zus ook haar vader weldra ontmoeten. Ongelofelijk toch, niet? Wat vorig jaar onmogelijk leek, ligt vandaag voor velen binnen hand- en hartbereik. Het vinden van anderen geeft me hoop en biedt me troost als ook dit jaar enkele tranen over mijn wangen rollen omdat ik je nog steeds mis.

Fijne feestdagen iedereen,
Steph

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s